دنیا چه زیباست ! تا وقتی که عشق و اشک آن را روشن می کند٬تا وقتی که غم و حرمان آن را جلا می دهد٬تا وقتی که انتظار شهادت آدمی را به ابدیت متصل می کند.

دنیا چه زیباست! وقتی که قلبی سوزان در نقطه ای از جهان به خاطر من می تپد و مرا دوست می دارد٬ و من در مابل محبت او اشک را که عصاره حیات من است تقدیمش می کنم.

دنیا چه زیباست! وقتی که خاطره دل انگیز دوستی عزیز مرا از میان ظلم ها و جنایت ها و دروغ های اجتماع جدا می کند و مرا به آسمان ها می برد و با نور و عشق و خدا متصل می کند.

دنیا چه زیباست!وقتی که دشمنان حق و حقیقت مرا به خاک و خون می کشند و من به خاطر محبوب در می آویزم و حتی در لحظه مرگ قلب مقدس خود را از کینه و نفرت پاک میکنم و با آتشین ترین عشق ها و محبت ها جهان را ترک می نمایم.

دنیا چه زیباست! وقتی که جلال ملکوتی خدا را در صورت محبوب می بینم و از وجود او به خدا ایمان می آورم.

دنیا چه زیباست!وقتی که در میان لجن زار ظلم و فساد اجتماع٬گل زیبایی از میان کثافت ها سر برکشیده٬به تشنگان حق و زنجیر شدگان امید می دهد٬و دلالت بر نور و عدل و حقیقت می کند.

دنیا چه زیباست! وقتی که در کویر محرومیت٬ وحدتی خدایی با محبوب دست می دهد و در ورای نیستی از همه چیز استغنای کامل به وجود می آید.

دنیا چه زیباست! وقتی که در ظلمت شب یلدا می توانم محبوبم را در ستاره ای دور ببینم و با نور امید زنده بمانم.

شهید دکتر مصطفی چمران

 

این موضوع همیشه برایم جالب و قابل توجه بوده که این همه زیبایی در جنگی در سرزمینی غریب بر انسانی جلوه کرده باشد!!!!!!!